نقطه پایان جنگ ایران و آمریکا چگونه رقم خواهد خورد؟

ممکن است تشدید بحران کنونی نهایتا به یک بن بست محاسباتی ختم شود؛ یعنی وضعیتی که هیچ یک از طرفین نمی تواند پیام های حریف را باور کنند و هر دو فکر می کنند طرف مقابل بلوف می زند یا به زودی دچار فروپاشی یا تسلیم می شود.

فرزین زندی  پژوهشگر ژئوپلیتیک دانشگاه کانزاس، در سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد نوشت:  تجاوز نظامی آمریکا به ایران بار دیگر یکی از بنیادی ترین معماهای نظریه روابط بین الملل و چانه زنی در بحران را پیش کشید: چرا کشوری با توانمندی مادی کمتر، در برابر ائتلافی از قدرت های برتر نظامی کوتاه نمی آید و به خواسته های تحمیلی آنان تن نمی دهد؟ در نگاه نخست و بر پایه محاسبات مادی متعارف، برخی انتظار داشتند برتری هوایی، فناوری تسلیحاتی پیشرفته و ظرفیت ویرانگری ائتلاف مهاجم، ایران را خیلی زود وادار به پذیرش مطالبات واشنگتن کند.

با این حال، روشن است که میان توان تحمیل خسارت مادی و توان دگرگون سازی محاسبات و اراده استراتژیک گسستی عمیق وجود دارد.

 برای فهم این گسست، می توان فرآیند تصمیم گیری را از منشور ادراک خطر ، مساله بقای نخبگان و پویایی پاسخگویی داخلی تحلیل کرد.

نخست باید یک مغالطه رایج در تحلیل توازن قوا را کنار گذاشت: مقاومت دولت ها ضعیف تر لزوما محصول خطای ادراکی مقامات آنها در ارزیابی توازن قوا یا خطای توانایی دستی