درنگی در انتساب راهبرد «جنگ جنگ تا رفع فتنه از عالم» به امام خمینی(س)

این مقاله درصدد بررسی آن است آیا از سال 1363 به بعد، راهبرد امام خمینی(س) در جنگ تحمیلی، «جنگ جنگ تا رفع فتنه از عالم» بوده یا ایشان چنین راهبردی نداشته اند؟ - در رویارویی اندیشه برخی از فرماندهان سپاه با آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم النبیاء(ص)، درباره راهبرد انتخابی در جنگ تحمیلی عراق بر ایران، آنان چنین استناد کرده اند که راهبرد مورد نظر امام خمینی جنگ جنگ تا رفع فتنه از عالم بوده در حالی که راهبرد آقای هاشمی رفسنجانی جنگ جنگ تا یک پیروزی بوده است.

آنان می گویند آقای هاشمی با انتخاب این راهبرد، نیروهای مسلّح را در جنگ به اندازه ای پشتیبانی می کرده که نظامیان موفق شوند یک منطقه استراتژیک از عراق را تصرف کنند تا ایشان از مسیر دیپلماسی، ایران را به اهداف تعیین شده در جنگ برساند و به آن خاتمه دهد؛ در حالی که آنان به دنبال ادامه جنگ تا سرنگونی صدام بوده اند.

از جمله سرلشکر محسن رضایی فرمانده کل سپاه در این باره می گوید: حسرت ساقط کردن صدام هنوز بر دل من مانده است.

[1] این تعارض در راهبرد انتخابی، موجب شده ایران برنامه ای کامل برای پیروزی بر ارتش بعث عراق نداشته باشد و ناکامی نظامیان در جنگ و پذیرش قطع نامه 598 به اتخاذ آن راهبرد مربوط بوده است.