روزنامه نگاری؛ رسالت حقیقت یا ابزار سهم خواهی؟

جامعه به رسانه ای نیاز دارد که بتواند خطاها را آشکار کند، درباره عملکرد مسئولان پرسش های دشوار بپرسد و در برابر فشارها ایستادگی کند؛ اما همین رسانه باید در برابر صحت اطلاعات منتشرشده و پیامدهای رفتار حرفه ای خود نیز مسئول باشد.

- روزنامه نگاری پیش از آنکه حرفه ای برای تولید و انتشار خبر باشد، مسئولیتی اجتماعی در برابر حقیقت و افکار عمومی است.

اعتبار خبرنگار نیز نه از جنجال آفرینی و انتشار مطالب پرحاشیه، بلکه از صداقت، دقت، انصاف و پایبندی به اصول حرفه ای سرچشمه می گیرد.

این اعتبار، سرمایه ای اجتماعی است که با سال ها تلاش به دست می آید، اما ممکن است در نتیجه رفتارهای غیرمسئولانه به آسانی آسیب ببیند.

در فضای رسانه ای امروز، یکی از آسیب های جدی، فاصله گرفتن از رسالت اطلاع رسانی و تبدیل رسانه به ابزاری برای تسویه حساب های شخصی، منافع فردی و رقابت های جناحی است؛ وضعیتی که در آن، گاه مرز میان نقد مسئولانه و تخریب هدفمند کمرنگ می شود و اتهام زنی، شایعه پراکنی و انتشار مطالب تأییدنشده جای بررسی مستند واقعیت را می گیرد.

بی تردید، نقد مدیران و مسئولان نه تنها حق رسانه ها و شهروندان، بلکه ضرورتی برای شفافیت، پاسخ گویی و اصلاح امور است.