«آدم» روی هوش مخاطب شرط بندی می کند

فیلم کوتاه «آدم» ساخته فرهاد شنتیایی با تکیه بر تجربه گرایی فرمی و روایتی چندلایه از روابط انسانی، مخاطب را به تأمل درباره مرز میان انسان بودن و آدم بودن دعوت می کند.

- فیلم کوتاه آدم ساخته فرهاد شنتیایی با تکیه بر تجربه گرایی فرمی و روایتی چندلایه از روابط انسانی، مخاطب را به تأمل درباره مرز میان انسان بودن و آدم بودن دعوت می کند.

یادداشت مهمان - محمد صابری، فعال رسانه؛ در میان فیلم های کوتاه به نمایش درآمده در 2 روز ابتدایی چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، یکی از مورد انتظارترین آثار، فیلم تازه فرهاد شنتیایی بود.

کارگردانی که 2 سال قبل با اولین فیلم کوتاه خود یعنی مورچه تبدیل به پدیده جشنواره تهران شد و توانست صدرنشین آرای مردمی این رویداد شود.

شنتیایی حالا و در ادامه بلندپروازی های فرمی و سینمایی اش، فیلم آدم را به سرانجام رسانده است .

فیلم کوتاهی که بیش از هر ویژگی دیگری، دل بستگی و اشراف این فیلمساز جوان به ظرفیت های بیانی صدا و تصویر در مختصات سینما را عیان تر کرده است.

اگر بخش عمده ای از بار دراماتیک روایت فیلم اول روی دوش بازیگوشی های این فیلمساز در بهره گیری از فضاسازی صوتی سوار شده بود این بار او پا را فراتر گذاشته و در کنار مهندسی صوتی، فضای بصری روایت خود را تبدیل به چیدمانی تماشایی از سه مقطع زمانی کرده �