مسیر یک فرمانده/ خوانشی از پیوند سیدحسن نصرالله با جماران و نقش سربازان در گهواره امام(ره) در شکست هیمنه آمریکا و صهیونیسم؛ به مناسبت ایام سالروز شهادت دبیرکل حزب الله لبنان + فیلم

نصراللّه که از سوی رهبر معظّم انقلاب اسلامی «رهبر دلاور و مؤمن عربی» خوانده شد، به معنای حقیقی، حزبی برای «اللّه» ساخت و همان گونه که یارانش در دهه ی 60 شمسی او را «چراغ راه» می خواندند، - آن روز که حاج آقا روح اللّه در پاسخ به سؤال طعنه آمیزی که شاه ارتش و گارد و ساواک دارد، شما حتّی یک اسلحه یا سرباز ندارید؛ چطور قصد مقابله با شاه را دارید؟ با شکوهی لبریز از یقین گفته بود سربازان من در گهواره ها هستند ، شاید کسی تصوّر نمی کرد با همین سربازان در گهواره، ژاندارم آمریکا در منطقه را از تخت به زیر خواهد کشید! امّا قطعاً باور اینکه سربازان او شامل خردسالی در برج حمود از محلّه های شرق بیروت به نام سیّدحسن نصراللّه نیز خواهد شد، دشوارتر بود.

امّا نصراللّه، بیش از چهار دهه، افتخار خود را سربازی در مکتب روح اللّه می دانست.

آن روز که حاج سیّدمصطفیٰ خمینی در واقعه ی انتفاضه ی اربعین همگام با یاران سیّدمحمّدباقر صدر در مقابل حزب بعث صف آرایی کرد، سیّدحسن نیز همراه آنان در مسیر نجف به کربلا در حرکت بود؛ وقتی ایران چشم به راه پیام امام خمینی در نوفل لوشاتو بود، او نیز در بعلبک چشم به مرجع در تبعید داشت و درس مبارزه می آموخت؛ و آنگاه که بیروت را در آستانه ی سقوط دید، فرمان جهادش را از جماران گرفت.