از «اغتشاش» تا «اشک تمساح»؛ چرخه ی نفاق و حامیان خارجی

این اشک های تمساح، نه از روی دلسوزی، بلکه با هدف «امنیت زدایی» است.

آن ها می خواهند با ایجاد فضای روانی، دست دستگاه قضایی را در برخورد با جانیان و مفسدان فی الارض ببندند تا خیابان ها برای تحرکات بعدیِ تروریست ها امن باقی بماند.

- یکی از سرفصل های مهم در تاریخ تحولات پس از انقلاب اسلامی، تبارشناسی جریان های معاند در هدایت و تحریک اعتراضات مردمی به سمت اغتشاشات و ناامنی های داخلی است.

جریان هایی که با نقاب حق خواهی ،در پیِ ایجاد ناامنی و هرج ومرج بودند و هستند.

سازمان مجاهدین خلق (منافقین) و سایر گروه های تروریستی مشابه،همواره کوشیده اند با بهره برداری از هیجانات مقطعی در جامعه،پروژه های براندازانه ای را پیش ببرند که ریشه در اتاق های فکرِ سرویس های جاسوسیِ آمریکا و اسراییل دارد.

مرکزیت این سازمان و رسانه های آن با صراحت از حضور مسلحانه عناصر شورشی و تروریست خود در اجتماعات مردمی یاد می کند و در مسابقه خشونت و سلّاخی مردم با سلطنت طلبان اصرار دارد که این ماییم که بسیجی ها و نیروهای انتظامی را به قتل می رسانیم و در ارائه راه حل عبور از وضع موجود، تنها راه را شورش مسلحانه می دانند.

برای آشنایی با این جریان علاوه بر ضرورت آگاهی از سابقه آنها توجه به این نکته ها اهمیت ویژه ای دارد: 1.