آزمون قانون و دام خودی ها

اگر آزادی بیان حق است، برای رسایی و مخالف رسایی است.

اگر پاسخگویی در برابر قانون ضرورت دارد، برای رسایی و مخالف رسایی است.

اگر تجمع اعتراضی حق است، - پرونده و حکم اخیر حمید رسایی، بیش از آنکه درباره حمید رسایی باشد، درباره کیفیت رابطه ما با قانون است؛ درباره اینکه قانون در این سرزمین واقعاً قاعده ای عمومی است یا ابزاری که بسته به نام متهم، جایگاه سیاسی او، نوع سخنش و نسبتش با قدرت، گاه سخت و گاه نرم می شود.

و البته درباره اینکه چنین وضعیتی چه بر سر نگاه گروه ها و گرایش های مختلف به خودِ قانون آورده است.

بنابراین قصد این یادداشت بررسی محتوای حکم یا داوری درباره درستی یا نادرستی آن نیست.

بحث بر سر رویکردها و حواشی پرونده و مهم تر از آن، بستری است که چنین واکنش های متناقضی را پدید می آورد.

امروز حامیان رسایی در این ماجرا، بخشی از نیروهای سیاسی اند که سال ها بر ضرورت برخورد سخت گیرانه با سخن، مطبوعات و مخالفان تأکید داشته اند و اکنون که یکی از جمع خودشان در موقعیت متهم قرار گرفته، ناگهان زبان حقوق شهروندی ، آزادی بیان ، ظلم قضایی و حقوق متهم را به کار می گیرند.

در سوی دیگر نیز کسانی را می بینیم که سال ها منتقد مجازات و محدودیت برای منتقدان و مخالفان بوده اند، اما اکنون که حکم قضایی متوجه یکی از رقبای سیاسی شان شده، به مدافعان �