سیر تحول رقص در سینمای ایران ؛ وقتی فیلمنامه می لنگد، بازیگر می رقصد!

انگار فرمول کمدی در سینمای ایران به این کشف تاریخی رسیده است: وقتی شوخی بلد نیستی، بازیگر را زن پوش کن؛ وقتی باز هم شوخی نداری، وادارش کن برقصد! - سیر تحول رقص در سینمای ایران ؛ وقتی فیلمنامه می لنگد، بازیگر می رقصد! انگار فرمول کمدی در سینمای ایران به این کشف تاریخی رسیده است: وقتی شوخی بلد نیستی، بازیگر را زن پوش کن؛ وقتی باز هم شوخی نداری، وادارش کن برقصد! عصر ایران ؛ موحد منتقم - مدتی است که فیلم ها و سریال های ایرانی، حتی آثار به اصطلاح جدی و درام، مملو از سکانس هایی شده اند که در آن ها کاراکتر مرد در حال رقصیدن است.

پدیده ای که در ظاهر می تواند نشانه ای از گشایش فرمی یا جسارت روایی تلقی شود، اما در عمل، بیش از آن که حامل معنا باشد، به تکراری مبتذل و بی کارکرد فروکاسته شده است.

در سینمای جهان، سکانس رقص الزاماً به ژانر موزیکال محدود نیست.

تاریخ سینما پر است از صحنه های رقصی که در فیلم های غیرموزیکال، نقش روایی، شخصیت پردازانه یا حتی استعاری ایفا می کنند.

رقص در این آثار نه زائده، بلکه بخشی از منطق درونی فیلم است.

نمونه ی شاخص آن، سکانس رقص مشهور Pulp Fiction است.

رقص میا والاس و وینسنت وگا، نه فقط لحظه ای سرگرم کننده، بلکه نقطه ی اوج رابطه ای است که تماشاگر می داند به فاجعه ختم خواهد شد.