شعار عده ای محدود صدای همه است؟ / ورود رهبری برای مقابله با تفرقه بی دلیل نبود

مردم حق اعتراض و انتقاد دارند اما آیا هر شعاری از سوی عده ای محدود، حتی اگر متضمن تخریب مسئولان یا متهم کردن آن ها به خیانت باشد، باید صرفا به دلیل سر داده شدن در خیابان از نقد مصون بماند؟ - تأکیدهای مکرر رهبری بر حفظ انسجام ملی، پرهیز از تفرقه و جلوگیری از تخریب مسئولان را نمی توان نادیده گرفت.

وقتی در پیام ها و بیانیه های رهبری بر ضرورت حفظ وحدت و پرهیز از رفتارهایی که به شکاف در جامعه منجر می شود تأکید می شود، این پرسش به میان می آید که چه شعارها، موضع گیری ها و اقداماتی در فضای سیاسی و اجتماعی شکل گرفته که چنین هشدارهایی را ضروری کرده است؟ روشن است که اختلاف نظر و انتقاد از مسئولان امری طبیعی است؛ اما تخریب اشخاص، اتهام زنی و دامن زدن به اختلافات، با نقد عملکرد آن ها یکسان نیست.

نمی توان از یک سو بر ضرورت انسجام ملی تأکید کرد و از سوی دیگر، هر شعاری را به اعتبار حضور مردم، از دایره نقد خارج دانست.

صدا و سیما بداند اگر تأکید بر وحدت و پرهیز از تخریب مسئولان جدی است، چرا در حرف شما هیچ مرزی میان اعتراض و شعارهای تفرقه انگیز ترسیم نمی شود؟ مگر رسانه قرار نیست علاوه بر شنیدن صدای مردم، درباره محتوای شعارها و پیامدهای آن ها هم پرسش کند؟ اینکه مردم کشور را حفظ کرده اند، دلیل نمی شود هر حرفی که به نام مردم مطرح می شود درست باشد.