صدایی که باید دیده شود

ناشنوایی از جمله معلولیت هایی است که شاید در نگاه نخست دیده نشود، اما آثار آن می تواند در آموزش، اشتغال، ارتباطات اجتماعی، ازدواج و زندگی مستقل فرد نمایان شود.

روزنامه آگاه نوشت: آسیب شنوایی تنها به معنای نشنیدن یا کاهش توانایی شنیدن صداها نیست.

بروز اختلال شنوایی در سال های ابتدایی زندگی، در صورت نبود تشخیص و مداخله به موقع، می تواند بر رشد زبان و گفتار، ارتباطات اجتماعی، آموزش و حتی رشد هیجانی کودک اثر بگذارد.

به همین دلیل، غربالگری زودهنگام، دسترسی به وسایل کمک شنوایی و دریافت خدمات توانبخشی از مهم ترین مراحل حمایت از کودکان دارای اختلال شنوایی محسوب می شود.

با این حال، چالش های ناشنوایان تنها به سال های کودکی محدود نیست.

ورود به مدرسه و دانشگاه، دسترسی به محتوای آموزشی مناسب، یافتن شغل، استقلال اقتصادی، ازدواج و تشکیل خانواده و همچنین استفاده مستقل از خدمات درمانی، اداری و قضایی از جمله مسائلی است که کیفیت زندگی افراد ناشنوا را تحت تاثیر قرار می دهد.

در بسیاری از این حوزه ها، مشکل اصلی نه خود ناشنوایی، بلکه نبود امکانات ارتباطی مناسب و دسترس پذیر نبودن محیط است.

بر اساس داده های سازمان جهانی بهداشت، بیش از 1.