ایرانی ها چطور با تریاک آشنا شدند؟

داستان مدرن تریاک در ایران را باید از میانه های سلطنت ناصرالدین شاه آغاز کرد، از همان سال هایی که میرزا تقی خان امیرکبیر دستور کاشت خشخاش در حومهٔ تهران را برای صدور به بازارهای خارجی صادر کرد.

دهقانی با تیغه ای باریک، پوستهٔ سبز گل خشخاش را می خراشد.

تا طلوع خورشید باید صبر کند تا شیرابهٔ سفیدرنگی که از این خراش بیرون می زند، سیاه شود و به قوام برسد.

این صحنه، در هزاران باغ از کاشان تا کرمان و بیرجند، برای نزدیک به یک قرن تکرار شد؛ محصولی که روزی رقیب ابریشم بود: تریاک! به گزارش تابناک، داستان مدرن تریاک در ایران را باید از میانه های سلطنت ناصرالدین شاه آغاز کرد، از همان سال هایی که میرزا تقی خان امیرکبیر دستور کاشت خشخاش در حومهٔ تهران را برای صدور به بازارهای خارجی صادر کرد.

  این تصمیم که در آغاز صرفاً یک راهکار اقتصادی برای جبران کسری خزانه بود، ده سال بعد به موجی همه گیر بدل شد؛ از دههٔ 1239 خورشیدی صادرات گستردهٔ تریاک آغاز شد و تا اواخر سلطنت ناصرالدین شاه در اوج ماند.

 ابریشم که تا آن زمان صادرات نخست ایران بود، با فاصلهٔ زیادی به رتبهٔ دوم عقب رفت، چه رسد به مخمل و شال و دیگر دستبافته هایی که دیگر به صرفه نبودند.