کدام کلام امام خستگی رزمنده ها را به در می کرد؟/سردار شهید باقری روایت کرده است

سحرگاه بیست و سوم خرداد ماه 1404 بود که نامی سر لیست شهدا شد.

نامی آشنا که سال ها از رفقایش جا مانده بود.

سرداری که سال ها آرزوی شهادت و پیوستن به بردارش را در سر می پروراند.

- به گزارش خبرنگار جماران، محمد حسین باقری، فرمانده رشیدی بود که نه تنها سال ها در دفاع مقدس نامش درخشیده بود که حالا سال ها بعد از جنگ، فرماندهی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی را عهده دار شده بود.

نامی که مانند بسیاری از نام های دیگر، خواب خوش را از چشمان صهیونیست ها گرفته بود.

سحرگاه بیست و سوم خرداد ماه 1404 بود که نامی سر لیست شهدا شد.

نامی آشنا که درد را به جان مردم نشاند.

محمد حسین باقری، رییس کل ستاد نیروهای مسلح به شهادت رسید و به برادر شهیدش پیوست.

نه تنها او که همسر و فرزندش نیز به جرگه شهدا پیوستند.

او در خاطره ای از محبتی که امام خمینی (س) نسبت به رزمندگان ابراز می داشتند، اینگونه روایت کرده است: هر بار که ما خدمت حضرت امام می رسیدیم و برای زیارت دست ایشان ‎ ‎ را در دست مان می گرفتیم، حضرت امام محکم دست مان را فشار می داد.

اول ‎ ‎ یک قدری تامل کرده و بعد در حالی که به چشمان طرف نگاه می کردند، ‎ ‎ دست را محکم می فشردند.

بر اثر این حرکت، حالتی به وجود می آمد که قلب ‎ ‎ آدم را تکان می داد.