موسی مُبَرْقَع؛ آثار و نقش سادات برقعی قم در حفظ میراث شیعه

حضرت موسی مبرقع و سادات منتسب به او، تجسم پیوند میان نسب طاهر، وثاقت روایی و خدمت اجتماعی بودند.

کارنامه آنان در تاریخ شیعه شامل: - انتقال دقیق مبانی کلامی و فقهی ائمه از حجاز و عراق به ایران، پشتیبانی از حوزه حدیثی نوپای قم در عصر غیبت صغری، حفظ انضباط مذهبی و دوری از غلو و جریانات انحرافی و تداوم نسل عالمان و راویانی بود که تا سده ها بعد هویت فرهنگی شیعه امامیه را صیانت کردند.

حجت الاسلام امیر علی حسنلو استاد سطوح عالی حوزه و مدیر گروه تاریخ و سیره مرکز پاسخگویی به شبهات حوزه های علمیه در یادداشتی که به مناسبت شهادت حضرت موسی مبرقع(ع) در اختیار ایسنا قرار داده است، نوشت: در سده سوم هجری، جامعه امامیه هم زمان با بحران های سیاسی خلافت عباسی و ورود به دوره غیبت، نیازمند دو تکیه گاه بنیادین بود: شبکه امن برای اتصال به میراث امامان متقدم و شخصیت های معتبر نَسَبی و علمی برای جلوگیری از پراکندگی اجتماعی و فکری شیعیان.

حضرت ابواحمد موسی بن الامام الجواد (ع)، مشهور به موسی مبرقع (حدود 214–296 ق)، حلقه ای مهم در این زنجیره است.

او نیای نخستین دودمانی است که در تاریخ انساب و طبقات رجال با نام سادات برقعی و شاخه ای عمده از سادات رضوی/تقوی شناخته می شوند.