نگرش مدیران محلی؛ موتور محرک یا مانع توسعه منطقه ای؟

کانون پیشگامان انرژی و توسعه استان بوشهر - نگرش مدیران محلی؛ موتور محرک یا مانع توسعه منطقه ای؟ حسن شهنیایی -کانون پیشگامان انرژی و توسعه استان بوشهر  توسعه یافتگی یک منطقه، تنها حاصل تزریق بودجه های کلان یا برخورداری از منابع غنی طبیعی نیست.

اگر چنین بود، استان هایی با بیشترین منابع زیرزمینی و موقعیت های ژئوپلیتیک، امروز باید در قله های توسعه و رفاه قرار می داشتند.

تجربه نشان داده است که یکی از مهم ترین و در عین حال پنهان ترین ارکان توسعه، رویکرد و نگرش مدیران محلی و استانی است.

مدیران محلی به عنوان حلقه اتصال سیاست های کلان حاکمیتی و واقعیت های میدانی، نقش تعیین کننده ای در ترجمه پتانسیل ها به دستاوردها دارند.

​1.

از مدیریتِ نگهداشت تا مدیریتِ توسعه گرا نگرش مدیران را می توان در یک طیف کلی به دو دسته تقسیم کرد: مدیران نگهداشت و مدیران توسعه گرا .

مدیران نگهداشت، تمرکز خود را بر حفظ وضع موجود، روزمرگی اداری، اجتناب از ریسک و پاسخگویی حداقلی به بخشنامه ها می گذارند.

در مقابل، مدیران توسعه گرا دارای دیدگاهی استراتژیک هستند؛ آن ها به جای انفعال، فرصت سازی می کنند و با درک عمیق از مزیت های رقابتی منطقه خود، به دنبال جذب سرمایه، نوآوری و ایجاد ارزش افزوده هستند.