نفت در ترازوی سیاست و معیشت

وقتی ساخت مدارس با منابع مسئولیت اجتماعی از مسیر سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس انجام می شود، آیا هزینه تمام شده هر مترمربع، کیفیت ساخت، زمان اجرا و هزینه های سربار آن با پروژه های مشابهی که خیرین مدرسه ساز یا سایر مجریان می سازند، مقایسه و منتشر می شود؟ نازیلا حقیقتی  روزنامه پیام ما سه خبر منتشرشده در فاصله ای کوتاه در خبرگزاری وزارت نفت، وقتی کنار هم قرار می گیرند، تصویری فراتر از یک مجموعه خبر روزانه می سازند؛ تصویری که ناگزیر یک پرسش مهم را پیش روی افکار عمومی می گذارد:منابع مسئولیت اجتماعی صنعت نفت بر اساس نیاز جامعه توزیع می شوند یا بر اساس میزان قدرت چانه زنی و دسترسی سیاسی؟ در خبر نخست، وزارت نفت از اجرای گسترده پروژه های مدرسه سازی در کشور می گوید؛ از هزار و 430 پروژه آموزشی در دوره فعالیت دولت چهاردهم که 424 پروژه آن تکمیل شده و 1006 پروژه در دست اجراست.

در این میان، خوزستان با 301 پروژه، فارس با 244 پروژه و بوشهر با 229 پروژه در صدر قرار دارند.

شانا همچنین از 2190 مدرسه با اعتباری بیش از هفت همت سخن می گوید که در دستور کار مدیریت نظارت بر طرح های عمرانی مناطق نفت خیز قرار گرفته اند.

اصل مدرسه سازی البته محل مناقشه نیست.