اصلاحات در محاقِ جانشین پروری؛ دولت پزشکیان و فرسایش سرمایه انسانی

ضعف در جایگزینی مدیران ناکارآمد، فقدان ارزیابی منظم از عملکرد مسئولان و ناتوانی در فراهم کردن فرصت برای نیروهای تازه نفس، می تواند ظرفیت اجرای برنامه های دولت را کاهش دهد.

- وقتی جوانان اصلاح طلب موتور بسیج انتخاباتی اند، اما در مسیر مدیریت و تصمیم سازی سهمی متناسب نمی یابند، مسأله از چند انتصاب فراتر می رود؛ سخن از فرسایش سرمایه انسانی جریانی است که برای ادامه حیات سیاسی خود به نسل تازه ای از مدیران نیاز دارد.

وفاق با چه کسانی و به هزینه کدام سرمایه انسانی؟ دولت دکتر مسعود پزشکیان با وعده ترمیم شکاف های سیاسی، کاستن از تنش های اجتماعی و ایجاد سازگاری میان نیروهای متعارض شکل گرفت.

حمایت بخش مهمی از جریان اصلاحات از نامزدی او نیز بر این انتظار استوار بود که حضور یک رییس جمهور برخوردار از پشتوانه اصلاح طلبان، دست کم امکان بازشدن مسیرهای تازه ای برای مشارکت سیاسی، ارتقای مدیران شایسته و ورود نیروهای جوان به ساختار اجرایی کشور را فراهم کند.

بااین حال، یکی از پرسش های جدی درباره کارنامه این دولت آن است که آیا مفهوم وفاق ملی توانسته است به الگویی متوازن برای بهره گیری از ظرفیت نیروهای سیاسی و مدیریتی تبدیل شود یا در عمل، هزینه سازگاری با جریان های رقیب بیش از همه بر دوش سرمایه انسانی حامی دولت قرار گرفته است؟ وفاق، در �