دیدار در دوشنبه

کتاب نزدیک به 330 صفحه است.

روایت با ارواحی آغاز می شود که در مرده شوی خانه در انتظارند تا مگر لباس سپیدی که آن عروس نیست و عطری که خوشایند نیست و کافور است را بر تن کنند؛ - به گزارش تابناک؛ زیستن هماره با غافلگیری همراه است و غریب آنکه آدم باز غافل می شود و می خواهد راه های هزار بار رفته را برود و یوسف را به یک ننگ خانه نشین کند.

سفری پیش آمد تا دیار تاجیکستان؛ همیشه خواسته ام تا زائر باشم و نه مسافر.

سنگ ها و ستون ها اگر حکایت از آدم ها نکنند و قصه و غصه شان را نگویند، برایم به اندازه یک قاب یادگاری هم ارزش ندارند که آدم حرمت زمین است و کلمه، ممد حیات.

کنار کاخ نوروزِ دوشنبه، بانویی را دیدم با نگاهی عمیق و غمی به حرمت و عمق یک اقیانوس بی قایق؛ سیمایش به ایرانیان اصیل می مانست.

در او اشرافیت و نیز نجابتی از دل سالیان گذشته را می شد با کمی دقت دریافت و کلامش انگار با کلمه همدم بود.

دانستم خانم الهام حیدری، رمان نویس و مترجم ایرانی است؛ و کجا برای یک عاشقِ کلمه و معتکفِ کرشمه ی ادبیات و انسان، بهتر از دوشنبه؟ جایی که لاهوتی را پناه داد و هر آدمِ کلمه باز و بی تابِ جوی مولیان و موی مه رخان را هم گشاده دستانه می پذیرد.

از رمانش گفت و جانی که با کلمات تپیده تا حکایتی از عشق و جنون و جانبازی انسان کند؛ و از نمِ اشکی که برای قهرمانش بر کاغذ