ردپای فقر و تورم در سرقت، قتل و خودکشی

بررسی همبستگی نرخ قتل با تورم سالانه از سال 1391 تا 1403 نشان می دهد که همبستگی این دو متغیر 0.

72 است.

این متغیر همچنین با نرخ فقر نیز، همبستگی 0.

78 را ثبت کرده است و به نظر می رسد عامل اقتصادی در تعداد قتل های رخ داده از طریق مکانیسم های مشخصی موثر بوده است.

  شرایط اقتصادی یکی از عوامل موثر بر بروز جرائم و آسیب های اجتماعی است؛ هرچند نمی توان تمامی بزهکاری ها را به متغیرهای اقتصادی نسبت داد.

به گزارش دنیای اقتصاد، شواهد پژوهشی نشان می دهد شوک هایی مانند تورم، رکود، بیکاری و نابرابری درآمدی، از طریق کاهش قدرت خرید، افزایش فشار روانی و تضعیف انسجام اجتماعی با افزایش سرقت، قتل و خودکشی ارتباط دارند.

در ایران، پژوهشی درباره سال های 1390 تا 1401 نشان می دهد همزمان با افزایش تورم، تعداد سرقت های ثبت شده نیز رشد کرده است.

همچنین بررسی داده های سال های 1391 تا 1403 نشان می دهد همبستگی نرخ دستگیرشدگان سرقت با تورم 0.

68 و با نرخ فقر 0.

62 بوده است.

در مورد قتل نیز همبستگی با تورم 0.

72 و با فقر 0.

78 گزارش شده است.

این ارقام به تنهایی رابطه علّی را اثبات نمی کنند؛ اما از وجود ارتباط میان شرایط اقتصادی و آسیب های اجتماعی حکایت دارند.

مطالعات بین المللی نیز نشان می دهند تورم و نابرابری اقتصادی می توانند با افزایش جرائم خشن، به ویژه قتل، همراه باشند.