بازخوانی تاریخ؛ در تخت جمشید حتی یک زن نیست؛ پس این همه نام زنانه از کجاست؟

در تالارهای تخت جمشید، میان صدها پیکر سنگی بارعام دهندگان و هدیه آوران، زنی دیده نمی شود.

نه نقش برجسته ای از ملکه ای هست و نه کتیبه ی سلطنتی ای که نام همسر یا مادر شاه را بر سنگ ثبت کرده باشد.

- به گزارش تابناک ، در بازنویسی های عمومی از تاریخ ایران باستان، یک جمله بار ها تکرار می شود: نام زنان فقط در الواح گلی هخامنشی آمده و در کتیبه ها نیامده است.

این جمله دو بخش دارد و بخش ها وضع یکسانی ندارند.

 ابوالحسن عطابکی، باستان شناس ایرانی، می گوید در کاخ های تخت جمشید نقش برجسته ای از زن وجود ندارد و تصویر زنان را باید در مهرها، لوح ها و فرش ها دید.

بخش دوم ( فقط در الواح ) دقیق نیست، چون نام همین زنان در متن های یونانی و اسناد بابلی هم آمده است.

     الواح: بایگانی اداری قلب امپراتوری دو بایگانی از الواح عیلامی در تخت جمشید میان سال های 1933–34 و 1936–38 توسط هیئت باستان شناسی موسسه شرق شناسی دانشگاه شیکاگو کشف شد و به دوران داریوش، خشایارشا و اردشیر یکم تعلق دارد.

ریچارد هالاک متن های عیلامی را در 1969 منتشر کرد و مارگارت روت و مارک گریسون روی مهر های الواح کار کرده اند.

از میان این دسته ها، متن هایی که به زنان اشاره می کنند، تصویری از جامعه ای می دهند که در آن زنان صاحب زمین، کارگزار و کارگر بودند.