رونمایی از یک دیوان اشعار پس از 34 سال

دیوان اشعار شهدی لنگرودی که در سال 1371 فوت کرده است، اکنون پس از 34 سال منتشر و رونمایی شد.

- در آیین رونمایی این اثر عباس مهری آتیه - شاعر و منتقد - ویژگی های غزل شهدی را بررسی کرد.

مهری آتیه گفت: شهدی در دهه هایی زیست می کرد که هم عرض زندگی بزرگانی همچون رهی معیری، ابوالحسن ورزی، پژمان بختیاری و امیری فیروزکوهی بوده است و مقدمه اولین کتابش با عنوان شباهنگ را هم امیری فیروزکوهی نوشته است.

همین موضوع نشان دهنده اهمیت شعر او در آن دوران است.

او توضیح داد: اگرچه شهدی لنگرودی در سبک عراقی شعر می نوشت اما مایه هایی از سبک خراسانی و هندی هم در آثارش وجود دارد و غزل هایش بیشتر در دو وزن سالم از بحر رمل و هزج سروده شده اند؛ وزن هایی که کمتر دچار ضعف می شوند.

  این شاعر همچنین گفت: شهدی لنگرودی در ترانه سرایی هم فعال بود و به همین دلیل از قافیه های درونی در شعرهایش خیلی بهره برده و این موضوع به موسیقی شعرش کمک زیادی کرده است.

  نویسنده کتاب های همسایه با سایه و ترنم و تبخاله گفت: شهدی لنگرودی همچنین به زبان بسیار مسلط بود و شعرهایش فصیح و عاری از خطاهای دستوری و نحوی است.

در کنار این ها استفاده از جناس های زیبا و سجع متوازی در آرایه ها و استفاده از ترکیب های بدیع و بازی های زبانی ظریف باعث شده که شعرهایش هنوز طراوت خود را حفظ کنند.