از زلالی آب تا ظرافت خط؛ روایت یک نعمت در قاب خوشنویسی

آب، این عنصر زلال و حیاتی، این بار نه در قاب طبیعت، بلکه بر بوم خوشنویسی روایت شده است؛ جایی که واژه ها، آیات، اشعار و متون کهن در کنار هنر نستعلیق، - آذربایجان شرقی (ایسنا) - آب، این عنصر زلال و حیاتی، این بار نه در قاب طبیعت، بلکه بر بوم خوشنویسی روایت شده است؛ جایی که واژه ها، آیات، اشعار و متون کهن در کنار هنر نستعلیق، بهانه ای برای بازخوانی ارزش آب و جایگاه آن در فرهنگ و زندگی ایرانی شده اند.

آب را معمولاً در صدای رودخانه، موج دریا، باران روی شیشه یا زلالی یک چشمه جست وجو می کنیم؛ اما این بار، آب در میان قاب هایی نشسته بود که قرار بود با زبان دیگری از آن سخن بگویند؛ زبان خط و خوشنویسی.

وارد فضای نمایشگاه که شدم، نخستین چیزی که به چشم می آمد، تابلوهایی بود که در هرکدام واژه ها و خطوط، روایتی متفاوت از آب را پیش چشم مخاطب می گذاشتند.

فضای نمایشگاه آرام، اما بی رمق نبود؛ رفت وآمد مخاطبان در میان تابلوها جریان داشت و هرکس برای دقایقی مقابل اثری می ایستاد، به جزییات خط خیره می شد و گویی تلاش می کرد از میان پیچ وخم حروف، معنایی فراتر از واژه ها پیدا کند.

برخی با دقت بیشتری به ترکیب بندی تابلوها نگاه می کردند و برخی دیگر پس از چند لحظه مکث، دوباره به سراغ اثری دیگر می رفتند.