31 قربانی در یک ماه/ لزوم بررسی تخصصی جنایات خانوادگی

اگر قرار است از تکرار این فجایع جلوگیری شود، نهادهای مسئول باید از واکنش پس از حادثه عبور کنند و به این پرسش پاسخ دهند؛ چه اقدام مؤثری می توان انجام داد تا اختلاف و بحران، پیش از تبدیل شدن به جنایت، شناسایی و مهار شود؟  حسین فصیحی روزنامه جوان مهرماه امسال، هشت پرونده تکان دهنده قتل خانوادگی در شهرهای مختلف کشور، 31کشته بر جای گذاشت، آماری تلخ که با تکرار جنایت در شهرک غرب تهران و مرگ چهار نفر در این حادثه، بار دیگر ضرورت بررسی ریشه های اجتماعی خشونت و مسئولیت نهادهای پیشگیرانه را به صدر توجه عمومی بازگرداند.

  از دهلران و تبریز تا کرمانشاه، تهران، مرند، اصفهان و علی آبادکتول، روایت ها متفاوتند، اما یک وجه مشترک دارند؛ اختلاف هایی که در مواردی به خشونتی مرگبار تبدیل شده و قربانیانی که گاه حتی فرصت دفاع از خود را نداشته اند.

کودکان نیز در میان قربانیان این حوادث حضور دارند، واقعیتی که تلخی این جنایت ها را دوچندان می کند.

قتل خانوادگی پدیده ای نیست که بتوان آن را صرفاً به تصمیم فردی یک مجرم یا اختلافی خصوصی تقلیل داد.

هر پرونده شرایط و انگیزه های خاص خود را دارد و برای شناخت علت وقوع آن باید شواهد، سابقه اختلاف ها، نشانه های تهدید و شرایط زندگی افراد بررسی شود.