صندوق های انرژی و آینده اقتصاد برق

در بحث صندوق های سرمایه گذاری انرژی، معمولاً نخستین موضوعی که مطرح می شود میزان سرمایه ای است که می توان از بازار جذب کرد.

اما شاید سرمایه مهم تری نیز در میان باشد: اعتماد.

اگر نخستین تجربه های تأمین مالی پروژه های انرژی از طریق بازار سرمایه بتوانند اعتماد سرمایه گذاران را جلب کنند، اثر آنها بسیار فراتر از یک پروژه یا یک صندوق خواهد بود.

 صندوق پروژه نیروگاه های خورشیدی نور را می توان از همین زاویه نیز مورد توجه قرار داد.

آنچه در این تجربه آزموده می شود، فقط امکان جذب منابع مالی برای چند نیروگاه خورشیدی نیست؛ این پرسش نیز مطرح است که آیا می توان مدلی قابل اعتماد برای مشارکت گسترده تر مردم و سرمایه گذاران در توسعه زیرساخت های انرژی ایجاد کرد؟ در عین حال باید تاکید کرد که اعتماد با تبلیغ ساخته نمی شود.

 در بازار سرمایه نمی توان از مردم خواست صرفاً به دلیل اهمیت یک پروژه ملی، سرمایه خود را وارد آن کنند.

سرمایه گذار حق دارد بداند منابع او در چه پروژه ای مصرف می شود، پروژه در چه مرحله ای قرار دارد، چه ریسک هایی پیش روی آن است، درآمد آن چگونه شکل می گیرد و چه سازوکاری برای گزارش عملکرد و پاسخگویی وجود دارد.

 به همین دلیل، موفقیت یک صندوق را نباید تنها با میزان پذیره نویسی روز نخست سنجید.