شوخی های منشوری در دل اتفاقات بی ربط

در برابر برخی کمدی های تازه اکران، چه میتوان گفت جز آن که انگار همه ی موقعیت های نمایشی برای ایجاد طنز را کنار گذاشته اند و تنها کاری که میکنند قرار دادن مقادیری شوخی منشوری در دل بی ربط ترین اتفاقات است بلکه مخاطب بخندد.

- به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، از تازه ترین کمدی های اکران در سینمای ایران فیلمی است که عنوانش هم یادآور یک دیکتاتور فرانسوی است و خط داستانی کمترین ربط را به عنوان دارد و بعد به بهانه یک تابلوی نقاشی، یک سری تابلوی ممنوعه و خط قرمزی را با چسباندن کاغذ روی بخش های اروتیک دربرابر مخاطب قرار می دهد.

به همین هم بسنده نمی کند و حتی جلوتر می رود و در نماهایی نیروهای امنیتی را چنان ساده لوح تصویر می کند که گول دو دزد حرفه ای را می خورند.

این نوع داستان پردازی چگونه از چشم ممیزان سختگیر اداره نظارت دور مانده؟ از آن طرف تصویری از زندگی لاکچری این دزدان در زندان نشان می دهد که انگار در پنت هاوس ساکنند و به صرف داشتن یک دستگاه پوز، می توانند همه چیز را دراختیار داشته باشند.

گرچه در نتیجه گیری و پایان بندی، فیلم می خواهد همه چیز را کاور کند و نشان دهد که همچنان نیروهای انتظامی بر اتفاقات سوارند اما اصل فیلم بر چه مبنایی پیش رفته؟ طنزپردازی و شوخی با موقعیت های نادیده نه تنها بد نیست بلکه عاملی است درجهت جلب مخاطب ام