آیا هنوز می توان با امام خمینی درباره امروز ایران حرف زد؟

امام خمینی در منشور روحانیت، ضمن تأکید بر فقه سنتی و اجتهاد جواهری، تصریح می کند که «زمان و مکان دو عنصر تعیین کننده در اجتهادند».

او توضیح می دهد که یک مسئله ممکن است در گذشته حکمی داشته باشد، - نزدیک به چهار دهه از درگذشت امام خمینی گذشته است.

در این بین، ایران دگرگونی های بسیاری را از سر گذرانده است.

نسل هایی آمده اند که نه انقلاب 1357 را دیده اند، نه جنگ را، نه فضای اجتماعی و سیاسی سال ها و دهه های نخست جمهوری اسلامی را.

به گونه ای که بسیاری از مسائل و دغدغه هایشان با نسل های نخست انقلاب تفاوت دارد.

جهان نیز همان جهان دهه های پنجاه و شصت نیست.

فناوری، ارتباطات، سبک زندگی، مناسبات اقتصادی و اجتماعی، خواسته های نسل جدید و حتی زبان گفت وگو درباره دین و سیاست دگرگون شده است.

پرسش هایی پدید آمده که در زمان امام، دست کم با صورت و ابعاد امروزین خود، وجود نداشتند.

در چنین شرایطی، یک پرسش شاید بیش از هر زمان دیگری شایسته طرح باشد: آیا هنوز می توان با امام خمینی درباره امروز ایران حرف زد؟ پرسش، ساده به نظر می رسد؛ اما پاسخ به آن ساده نیست.

ممکن است گفته شود امام خمینی متعلق به یک دوره تاریخی خاص بود؛ دوره ای که مسائل، مناسبات اجتماعی و سیاسی و حتی زبان گفت وگوی آن با امروز تفاوت داشت.