مطالعه ای درباره بیماری کندن خودخواسته مو!

یک مطالعه جدید توضیح می دهد که چرا مردم احساس می کنند مجبورند موهای خود را بکنند.

تریکوتیلومانیا(Trichotillomania) همان بیماری کندن موهای سر، ابرو، مژه یا جاهای دیگر بدن به شکل خودخواسته است.

طبق اسناد تاریخی، اولین اشاره های کتبی به آن در اپیدمی های سوم بقراط، در 410 سال قبل از میلاد مسیح دیده می شود.

حدود 350 سال قبل از میلاد مسیح، ارسطو در اخلاق نیکوماخوس در مورد رذایل نوشت و عادت کندن مو یا جویدن ناخن را ذکر کرد.

تریکوتیلومانیا که اختلال کندن مو نیز نامیده می شود، به عنوان یک رفتار تکراری متمرکز بر بدن طبقه بندی می شود و می تواند منجر به ریزش مو و اختلال روانی یا اجتماعی قابل توجه شود.

این بیماری بین 1 تا 2 درصد از مردم ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد، هر دو جنسیت را به طور مساوی تحت تأثیر قرار می دهد و اغلب در کنار سایر بیماری های روانی مانند اضطراب و افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه(PTSD)، اختلال وسواس فکری-عملی(OCD) و اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) دیده می شود.

یک توضیح رایج برای تریکوتیلومانیا، تنظیم هیجانی است.

اینکه کندن مو به افراد کمک می کند تا با احساسات ناخوشایندی مانند اضطراب، تنش یا ناامیدی کنار بیایند و پس از اتمام عمل احساس آرامش کنند، اما تحقیقات قبلی شواهد متناقضی را برای حمایت از ایده تنظیم هیجانی ارائه داده ان�