چرا گل گاوزبان حریف اضطراب های ما نمی شود

چرا نسخه های داروهای سنتی که قرن ها توصیه شده، گاهی در برابر اضطراب های روزمره ما کاملاً خلع سلاح می شوند؟ - به گزارش تابناک؛ قوری پیرکس روی کتری قل قل می کند؛ رنگ بنفش گل گاوزبان کم کم در آب داغ باز می شود و عطر سنبل الطیب فضای آشپزخانه را می گیرد.

لیوان را پر می کنید، نبات را داخلش هم می زنید و به امید پایین آمدن تپش قلب و رفع سنگینی سینه، جرعه جرعه آن را می نوشید.

  اما نیم ساعت بعد، نه بار سنگین سر دل کم شده و نه دلشورهٔ چک فردا، قرارداد تمدید اجاره خانه یا بحث ناتمام با همسر رهایتان می کند.

حتی ممکن است سرگیجه ای گنگ و بی حالی آزاردهنده ای هم به اضطراب قبلی اضافه شود.

بسیاری از ما گیاهان دارویی را به پناهگاهی برای فرار از مواجهه با تعارض های واقعی تبدیل کرده ایم.

اما چرا یک نسخهٔ سنتی که قرن ها توصیه شده، گاهی در برابر اضطراب های روزمره ما کاملاً خلع سلاح می شود؟ ریشه ناکامی گیاهان آرام بخش گیاهان داروییِ آرام بخش مانند گل گاوزبان، اسطوخودوس، بادرنجبویه یا بهارنارنج، روی گیرنده های عصبی و فیزیولوژی تن اثر می گذارند؛ ضربان قلب را تعدیل می کنند و تا حدی انقباض عروق را می کاهند.

اما یک گیاه هرگز نمی تواند بار روانی یک بحران بدون اقدام را خنثی کند.