محسن رضایی و حلقه های باز

در قسمت نخست یادداشت با عنوان فراتر از موافق و مخالف؛ محسن رضایی؛ فرمانده ای که باید او را از نو خواند ، تلاش کردم توضیح دهم که چرا محسن رضایی را نمی توان در دوگانه ساده موافق و مخالف فهم کرد و چرا پیش از داوری درباره روایت های مختلف، باید جایگاه راوی، تجربه او، زمان روایت و میزان دسترسی اش به واقعیت را شناخت.

اما بازخوانی تاریخی نمی تواند در سطح روش متوقف بماند.

روش زمانی معنا پیدا می کند که ما را به واقعیت نزدیک تر کند.

از این رو، در قسمت دوم باید یک گام جلوتر رفت: وقتی روایت ها، شواهد، تجربه فرماندهان و مسیر چنددهه ای محسن رضایی را در کنار یکدیگر قرار می دهیم، چه تصویری از او به دست می آید؟ پاسخ به این پرسش را می توان در پنج پرسش مادر دنبال کرد؛ پرسش نخست: چرا باید محسن رضایی را از نو خواند؟ زیرا با یک فرمانده معمولی مواجه نیستیم.

محسن رضایی در بخش مهمی از دوران دفاع مقدس، در جایگاه فرمانده عالی سپاه قرار داشت؛ در نقطه ای که تصمیم های او با شکل گیری ساختار فرماندهی جنگ و با تجربه و رشد نسل بزرگی از فرماندهان انقلابی پیوند می خورد.

علی شمخانی، حسن باقری، غلامعلی رشید، قاسم سلیمانی، احمد کاظمی، مهدی باکری، احمد متوسلیان، حسین خرازی، محمدابراهیم همت، مهدی زین الدین، محمد باقری، حسین سلامی، محمد پاکپور و بسیاری دیگر که یا �