پیر پسر؛ چرا این همه فشار در نهایت منفجر می شود؟

«پیر پسر» جهانی را بنا می کند که در آن قدرت پیش از آنکه در دیالوگ توضیح داده شود، در فضا حضور دارد.

خانه به تدریج از یک لوکیشن به یک ساختار قدرت تبدیل می شود.

- پیر پسر جهانی را بنا می کند که در آن قدرت پیش از آنکه در دیالوگ توضیح داده شود، در فضا حضور دارد.

خانه به تدریج از یک لوکیشن به یک ساختار قدرت تبدیل می شود.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - محبوبیت پیر پسر را نمی توان فقط با ارجاع به موضوعات اجتماعی، خشونت خانوادگی یا شخصیت پدرسالار فیلم توضیح داد.

آنچه فیلم را به تجربه ای فراگیر برای تماشاگر تبدیل می کند، پیش از هر چیز، نحوه تبدیل این مضمون به فرم است؛ جایی که محتوا دیگر موضوعی برای روایت نیست، بلکه در میزانسن، ریتم، اجرا و معماری روایی فیلم رسوب کرده است.

پیر پسر جهانی را بنا می کند که در آن قدرت پیش از آنکه در دیالوگ توضیح داده شود، در فضا حضور دارد.

خانه به تدریج از یک لوکیشن به یک ساختار قدرت تبدیل می شود.

معماری بسته، جای گیری بدن ها در قاب، فاصله شخصیت ها از یکدیگر و حضور مسلط پدر، مناسباتی را شکل می دهند که تماشاگر آنها را پیش از آنکه به زبان بیاورد، حس می کند.

همین جا یکی از مهم ترین امتیازات فیلم شکل می گیرد: فیلم درباره خفگی حرف نمی زند؛ خفگی را در سازمان بصری و دراماتیک خود ایجاد می کند.