کوره ای که در جنگ هم خاموش نشد؛ روایت زنی که از یک سرگرمی کارآفرین شد

کارگاهی که از یک کلبه چوبی در حیاط خانه و با نگاه های پرمهر پدرش که بدرقه راهش شده بود شروع شد، حالا فقط محل ساخت سفال نیست؛ جایی است برای ساختن مهارت، - کوره ای که در جنگ هم خاموش نشد؛ روایت زنی که از یک سرگرمی کارآفرین شد کارگاهی که از یک کلبه چوبی در حیاط خانه و با نگاه های پرمهر پدرش که بدرقه راهش شده بود شروع شد، حالا فقط محل ساخت سفال نیست؛ جایی است برای ساختن مهارت، استقلال و امید.

گروه جامعه خبرگزاری مهر - فاطمه روزبهانی راد: در انتهای خیابان، جایی میان هیاهوی ساختمان های بلند و رفت وآمد آدم ها، اتاقک کوچک و سفیدی از لابه لای شاخ وبرگ درختان خودش را به چشم ها تحمیل می کند؛ ساختمانی ساده که شاید در نگاه اول هیچ تفاوتی با صدها ساختمان دیگر نداشته باشد، اما پشت دیوارهای سفیدش دنیایی جریان دارد؛ دنیایی ساخته شده از آب، خاک، آتش و دست های هنرمند.

اینجا قرار نیست چیزی صرفاً ساخته شود؛ قرار است قصه ای شکل بگیرد.

قصه هایی که ابتدا مشتی خاک اند، بعد روی چرخ سفالگری می چرخند، زیر انگشتان هنرمند جان می گیرند و در نهایت راهی کوره می شوند تا آتش، آخرین امضای خود را پای آنها بزند و به آن ها ماندگاری ببخشد.

در ابتدای ساختمان، زنی خوش رو و پرانرژی به استقبالمان می آید؛ کسی که قرار است راوی این قصه باشد.