بازاری برای صبورها/ از خیابان جمهوری تا ترافیک عباس آباد؛ چه بر سر جمعه بازار پروانه آمد؟

جمعه بازار پروانه که روزگاری در قلب تپنده شهر به هنر و صنایع دستی پناه می داد، اکنون در اراضی عباس آباد در دام ترافیک و بی راهی اسیر شده است.

- رویا، زن جوانی که برای کارگاه خیاطی اش ابزار و پارچه تهیه می کند، نگاه دقیق تری به مشکل دارد.

او می گوید که علاقه مندان به پروانه خودشان را هر طور شده به بازار می رسانند، اما اینجا هیچ امکانات حداقلی وجود ندارد.

سرویس بهداشتی تا غرفه ها فاصله اش آن قدر زیاد است که عملاً خرید را نیمه کاره می گذارد.

در سرما و گرما، بدون پناه، ادامه خرید برای کسی که سالمند یا بچه همراهش است، غیرممکن می شود.

اینکه تاکنون فکری برای این قضیه نشده جای تعجب دارد.

نمی گویم به خیابان جمهوری و محل قبلی بازار ولی به جای بهتر امکان انتقال بازار است.

پایتخت کم لوکیشن و محل مناسب برای برگزاری روزبازار در حجم و وسعت پروانه ندارد   با وجود تمام این آزمون های صبر برای غرفه داران و خریداران اجناس آنها، پارادوکس عجیب پروانه هنوز پابرجاست.

هنوز هم وقتی در مسیر طولانی میان غرفه ها قدم می زنی، بوی ساندویچ های خیابانی و رنگ اشیاء قدیمی، جانت را تازه می کند.

انگار روح پروانه در این کالبد بی جان اسیر شده است.

آب دوغ خیار خنک فروشندگان محلی، آن گوشه بازار، برای لحظاتی آن عطش ناشی از خستگی و گرما را می شکند و یادت می آورد چرا با و