چرا اختلاف نظر را به دشمنی شخصی تبدیل می کنیم!؟

شاید جامعه سالم جامعه ای نباشد که در آن همه مثل هم فکر می کنند؛ جامعه سالم جامعه ای است که آدم ها می توانند کاملاً متفاوت فکر کنند و باز هم یکدیگر را دشمن ندانند.

- اما این آموزش باید از کجا شروع شود؟ کودک نخستین تجربه خود از اختلاف نظر را نه در سیاست و نه در شبکه اجتماعی، بلکه در خانه تجربه می کند.

وقتی کودک با پدر یا مادرش مخالفت می کند، چه اتفاقی می افتد؟ آیا به او فرصت داده می شود دلیلش را توضیح دهد؟ آیا والدین حاضرند بگویند ممکن است حق با تو باشد ؟ آیا کودک یاد می گیرد که مخالفت با بزرگ تر، بی احترامی نیست؟ پژوهش های آنتونیو بووا درباره گفت وگوهای والدین و کودکان نیز نشان داده اند که اختلاف نظر در خانواده لزوماً یک اتفاق منفی نیست(2).

در بررسی گفت وگوهای خانوادگی، والدین و کودکان در جریان اختلاف نظر وارد فرایند استدلال و توضیح متقابل می شوند؛ والد دلایل خود را توضیح می دهد و کودک نیز با سؤال و مخالفت می تواند والد را وادار کند موضع خود را روشن تر کند.

به این ترتیب، اختلاف نظر می تواند به فضایی برای فکر کردن و استدلال مشترک تبدیل شود.

این شاید یکی از چیزهایی باشد که باید بیشتر به آن فکر کنیم.

ما گاهی از کودک می خواهیم مؤدب باشد، اما به او یاد نمی دهیم چگونه مخالف باشد.