آیت الله العظمی شبیری زنجانی؛ ستاره درخشان آسمان فقه

آن معلم بزرگِ فقاهت در نگاه به مسائل اجتماعی دینی از عقلانیتِ ارزنده ای برخوردار بود، به عنوان نمونه: ایشان در عین حال که عزاداری محرم و صفر را از نظر فقهی، - إِنَّمَا یَخْشَی اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ غَفُورٌ (فاطر آیه 28) فقیه والا مقام و گرانقدر حوزه های علمیه حضرت آیت الله العظمی حاج آقاموسی شبیری زنجانی در خوان رحمت خاصه الهیه مآوا گرفت.

آیت الله زنجانی چهره محبوب و شخصیت کم نظیری بود که به باور این شاگرد کوچکش مصداق تمام و کمال آیه 28 سوره فاطر بود که حضرت حق جل و اعلا فرمود: از میان بندگان خدا، تنها دانشمندان از او پروا دارند.

همانا خداوند عزیز و آمرزنده است.

استاد عزیز ما در واقع، نه تنها در فقاهت یکی شاخصانِ و سرآمدِ فقیهان در عصر حاضر بود، بلکه براساس آیه فوق، به علم حقیقی که خشیت و بندگی خدا بود، با همه وجود رسیده بود و در طول مدت های مدیدی که توفیق حضور در درس و بحثش و یا در نشست و برخاستش داشتیم، نیم کلامی که نشان از هوی و هوس، و یا تمایل به قدرت و یا ریاست دینی باشد نشنیدیم و ندیدیم؛ و چنین افرادی بسیار نادرند.

افکار فقهی آن استاد شامخ مجال وسیع می طلبد اما به پاس سال ها تلمذ از دریای فقه اهل بیت (علیهم السلام) از این چشمه جوشان، پرتوی از افکار بلند او را تقدیم می دارم: آن استاد ب