پیشنهادی درباره ضرورت احیای جایگاه «ملک الشعرای ایران»

کشوری که شعرش قرن ها بخشی از هویت جهان بوده است، شایسته است برای شاعر ملی خود نیز جایگاهی درخور این میراث داشته باشد.

- پیشنهادی درباره ضرورت احیای جایگاه ملک الشعرای ایران یداللّه گودرزی می گوید: کشوری که شعرش قرن ها بخشی از هویت جهان بوده است، شایسته است برای شاعر ملی خود نیز جایگاهی درخور این میراث داشته باشد.

یدالله(شهاب) گودرزی در یادداشت خود که برای انتشار در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است:  ایران سرزمینی است که شعر در تار و پود تاریخ، فرهنگ و هویت آن تنیده شده است؛ از فردوسی، سعدی و حافظ تا مولانا، بیدل، خیام، نظامی و هزاران شاعر بزرگ دیگر که زبان و فرهنگ ایرانی را در طول قرن ها زنده نگه داشته اند.

با این پیشینه شگفت انگیز، این پرسش جدی مطرح است: چرا کشوری با چنین سابقه و جایگاه بی همتایی در تاریخ شعر جهان، امروز فاقد یک جایگاه رسمی و ملی برای ملک الشعرای ایران است؟ کشوری مانند ایالات متحده آمریکا که در مقایسه با ایران پیشینه تمدنی و ادبی بسیار کوتاه تری دارد، برای شعر و شاعران خود جایگاهی رسمی به نام U.

S.

Poet Laureate تعریف کرده است؛ جایگاهی که به شاعر برجسته ای سپرده می شود تا نماد ادبی و فرهنگی کشور باشد و نقش شعر را در جامعه یادآوری کند.