شهریار شاعری بود که در عین پای بندی به اصول شعر کلاسیک، نوگرا بود

عضو هیئت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه لرستان گفت: شهریار در دوره شاعری خود پیرو هر دو شیوه کلاسیک و نو بود؛ وی در دوره اول پای بند به سبک کلاسیک بود و مدتی بعد به فکر تغییر ذهن و زبان افتاد.

- عضو هیئت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه لرستان: شهریار شاعری بود که در عین پای بندی به اصول شعر کلاسیک، نوگرا بود لرستان (ایسنا) - عضو هیئت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه لرستان گفت: شهریار در دوره شاعری خود پیرو هر دو شیوه کلاسیک و نو بود؛ وی در دوره اول پای بند به سبک کلاسیک بود و مدتی بعد به فکر تغییر ذهن و زبان افتاد.

رسول حیدری در گفتگو با ایسنا اظهار کرد: شهریار در دوره طولانی شاعری اش به نوعی جانب هر دو شیوه نو و کلاسیک را نگه داشت؛ در دوره نخست شاعری به اصول شعر کلاسیک پای بند بود و حتی مخالفت هایی با شعر نو داشت اما با موجی که نیما به راه انداخت به فکر تغییر ذهن و زبان افتاد.

همان طور که در قطعه ای طنزآمیز می گوید: سوال کرد رفیقی به سادگی از من تو را که این همه افکار نغز و باریک است چرا بسان دگر شاعران نه شنگولی افق همیشه برای تو تنگ و تاریک است پس از تامل بسیار گفتمش ای دوست خجالتم چه دهی شعر من کلاسیک است! حیدری افزود : شهریار بعد از آشنایی با نیما بخصوص شعر افسانه بود که به ضرورت نوگرایی در ساخت و پرداخت شعر پی برد؛  بلی افسانه نیم