ژاپن به مریخ رسید و ایران در برزخ ماند

تیم ملی والیبال ایران خیلی تلاش کرد؛ قد بلند ترین بازیکن در دفاع روی تور تجلی پیدا کرد و ایشیکاوا خنثی شد، ولی ایراد بزرگ تیم ما سرویس بود.

15 بار در پوئن های حساس سرویس خراب کردیم و نتوانستیم جلوی جابه جایی های سامورایی ها را بگیریم و یاماموتو لیبروی شهیر این تیم توپ ها را چنان بالای سر فوکوستا قرار می داد که در هر دنده چهار مهاجم به کار گرفته می شد.

تیم ما با اینکه بهترین بازی خود را ارائه داده بود و علی حاجی پور و پوریا خانزاده عالی بودند، اما جا به جایی مهره ها در تیم به موقع انجام نمی شد و حیف از این جنگندگی که در بد ترین روز ژاپنی ها هم ناکارآمد بودیم.

ژاپن به المپیک رسید جایی که کره مریخ و آرزو ی همه تیم های بزرگ است؛ برای به دست آوردن ایده آل ها باید بیشتر کار کرد و حالا در جست وجوی کورسوی امید به برزخ رسیده ایم و ما مانده ایم با این روحیه خراب و اعصاب داغان به عقب برگردیم و دنبال راهکار های جدید باشیم بدون توجیه کاری و پروپاگاندای عوامفریبانه؛ از قدیم گفته اند پاورچین پاورچین نمی شود چین و ماچین! جالب بود که پس از این شکست وزیر ورزش و جوانان تبریک گفته است؛ وزارت ورزش چه چیزی را تبریک گفت؟ نایب قهرمانی آسیا را که ما چندین بار قهرمان آن شده ایم.