معمای ظرفیت؛ چرا ناترازی برق کشور صرفاً با بتن و آهن حل نمی شود؟

 سیاست گذار با صرف میلیاردها دلار در حال تعریض «اتوبان های انرژی» است، در حالی که ترافیکِ مصرف تنها چند ساعت در روز به اوج می رسد.

شبکه برق کشور نه صرفاً با کمبود انرژی، - معمای ظرفیت؛ چرا ناترازی برق کشور صرفاً با بتن و آهن حل نمی شود؟  سیاست گذار با صرف میلیاردها دلار در حال تعریض اتوبان های انرژی است، در حالی که ترافیکِ مصرف تنها چند ساعت در روز به اوج می رسد.

شبکه برق کشور نه صرفاً با کمبود انرژی، که همزمان با عارضه مدیریتِ اوجِ مصرف نیز دست وپنجه نرم می کند.

عصر ایران؛ حمید خدری؛ دکتری مدیریت صنعتی  پیش درآمد:نویسنده در این سلسله حکمرانیِ هوشمند در زنجیره انرژی.

  در این گام، به معمای ظرفیت می پردازیم؛ پرسشی بنیادین که چرا پاسخ به اوجِ بارِ فصلی، صرفاً از طریق افزایشِ انحصاریِ ظرفیت های فیزیکی (بتن و آهن)، می تواند در آینده به حبسِ سرمایه های ملی در دارایی های خاموش منجر شود؟  تابستان های ایران با اوج گیریِ پیش بینی پذیرِ مصرف گره خورده است؛ به گونه ای که در تابستان 1403، شبکه برق کشور علی رغم اعمال محدودیت های مدیریت بار و خاموشی های نوبتی به صنایع و مردم ، پیک تقاضای 78 هزار مگاواتی را تجربه کرد.

در ادبیات سیاست گذاری، پاسخ به این اوجِ گذرا، همواره ساخت نیروگاه های بیشتر بوده است.