پرده برداری از بازی های کثیف در ونیز!

ما آدم های «نفهمی» نیستیم.

ما شماها را می شناسیم، عقبه تان را می شناسیم، می دانیم چگونه سر برآوردید، از کجا سر درآوردید، از کجا فاند گرفتید؛ - درباره اتفاقی که ظاهری هنری دارد و این روزها در ونیز رخ داده، حرف و حدیث و گفتار زیاد است.

من در این نوشتار مجمل، بنای این را ندارم که در باب نفس این رخداد حرفی بزنم.

خیلی وقت است که این گونه رخدادها و این گونه شوها، یک عمر مشخص، یک مصرف مشخص و یک زمان مشخص دارند.

هیچ گاه به عنوان یک واقعه تاریخی ثبت نخواهند شد؛ چون پایه و اساسی در تاریخ ندارند.

تاریخ را با پرسونال برندینگ نمی شود روایت کرد.

تاریخ را کنش های هدفمند و آگاهانه می سازد، نه کنش هایی که معطوف به شو تجاری، شخصی سازی و گزینش رنج مردمان است.

مردم ایران طی سال ها با رنج های مختلفی مواجه شده اند و رنج های متنوعی بر آن ها حادث شده است.

همان طور که هجدهم و نوزدهم دی داغدار شدند، در جنگ هم داغدار بودند.

نمی توان یک وجه رنج را گرفت و وجه دیگرش را نادیده گرفت.

هر کس این کار را بکند، اول از همه به کشور خودش، دوم از همه به مردم خودش و سوم از همه به رنج مردم خودش خیانت کرده است؛ این سومی خیلی وحشتناک تر از خیانت اول است.

خیانت به کشور را می شود با بازگشتی اصلاح کرد.