چرا آدرس ایمیل بدون علامت @ هیچ معنایی ندارد؟

نماد آشنای ایمیل که امروز هویت دیجیتال ما را می سازد، روزگاری برای شمارش خمره های سفالی کاربرد داشت.

چرا مهندسان ات ساین را برای آدرس دهی برگزیدند؟ وقتی می خواهیم آدرس ایمیلی را تایپ کنیم، حتی لازم نیست نگاهی به کیبورد بیندازیم و انگشتانمان فوراً دکمه های شیفت و 2 را با هم فشار می دهند.

شاید هم گاهی به ظاهر @ فکر کرده باشید که بیشتر به حرف a تاب خورده شباهت دارد.

بی دلیل نیست که ایتالیایی ها به آن می گویند حلزون، یا هلندی ها دم میمون و دانمارکی ها خرطوم فیل صدایش می زنند! به گزارش زومیت، حضور کاراکتر @ در نشانی های دیجیتال ما آن قدر بدیهی و عادی شده که انگار از همان روز تولد کامپیوترها، مهندسان وقت گذاشته اند تا دقیقاً همین نماد را برای پر کردن فضای خالی بین نام کاربر و میزبان طراحی کنند.

ولی ردپای این علامت پیچ خورده به قرن ها پیش و لابه لای دفترهای حسابداری بازرگانان می رسد.

همین حلقه ای که امروز نام ما را به هویت دیجیتالمان پیوند می دهد، روزگاری کنار وزن کالاها، خمره های شراب و قیمت اجناس می نشست.

@ سفری دراز و پرماجرا را از روی کاغذهای کاهی به تق تق کلیدهای ماشین تحریر و در نهایت کیبوردهای کامپیوتر طی کرد تا سرانجام، روی میز مهندسی قرار بگیرد که برای ارسال یک پیام در شبکه، با چالشی کوچک اما سرنوشت ساز مواجه بود.