«ادیسه» برای خودشان، «300» برای ما

چرا خشایارشا، پادشاه یکی از بزرگ ترین امپراتوری های جهان باستان، در یکی از پرمخاطب ترین تصاویر سینمایی معاصر (دومین قسمت از فیلم 300) تا این اندازه از واقعیت تاریخی خود فاصله می گیرد؟ - چرا خشایارشا، پادشاه یکی از بزرگ ترین امپراتوری های جهان باستان، در یکی از پرمخاطب ترین تصاویر سینمایی معاصر (دومین قسمت از فیلم 300) تا این اندازه از واقعیت تاریخی خود فاصله می گیرد؟ عصر ایران؛ سعید خاتمی - در حاشیه یادداشت دوباره به همین موضوع فکر کردم.

اینکه هالیوود هنوز حاضر است برای بازسازی یکی از کهن ترین روایت های خود، صدها میلیون دلار هزینه کند و اسطوره ای چند هزار ساله را با زبان تصویری امروز دوباره به جهان عرضه کند.

ناخواسته به شاهنامه فکر کردم؛ به رستم، سهراب، سیاوش، افراسیاب و انبوه روایت هایی که اگر پشتوانه صنعتی و رسانه ای قدرتمندی داشتند، شاید امروز بخشی از حافظه تصویری جهان بودند.

ما داستان کم نداریم.

مشکل، نداشتن قدرت روایت است.

و اینجاست که بحث شرق و غرب دوباره برمی گردد.

اگر واقعاً این مرزبندی در جهان امروز بی معنا شده، چرا فیلمی مانند 300 هنوز می تواند نبرد ایران و یونان را به شکلی بازسازی کند که یک سو زیبا، انسانی، قهرمان و فردیت مند باشد و سوی دیگر تیره، عجیب، بی چهره و گاه هیولاوار؟ چرا خشایارشا، پادشاه یکی از بزرگ تر�