درخشش «بَیی» و «بِکلو» در فیروزه دهم

عروسک ها فقط موجوداتی از پارچه و دکمه و نخ نیستند، آنها موجوداتی اند که نه در قدیم که حتی امروز هم نمادی از فرهنگ یک منطقه اند و می توانند توانمندی ها را به تصویر بکشند درست مثل بیی و بکلو.

- پایگاه خبری جماران - منصوره جاسبی: کلاس اول دبستان بودم.

یک پول زیادی توی مغازه بابا گم شده بود.

گفته بودند توی قزوین آینه بین هست که می تواند بگوید دزد پول ها کیست.

باید یک دختربچه نابالغ را با خودتان ببرید تا توی آینه بتواند تشخیص دهد.

خرافات تا جایی می تواند پیش برود و دست و پای مردم را ببندد و اگر خودت را به دستش بسپاری ناکجاآباد می شود مقصدت.

بابا اهل این حرف ها نبود از بس که با خدا و دین سر و کار داشت.

آنقدر توی گوشش خواندند تا راضی اش کنند که برود قزوین.

باید من را هم با خودش می برد.

پاییز بود و هوا ابری.

وقتی یک سفری بروی آن هم از صبح تا غروب که قصدش نه گردش باشد و تفریح و نه حتی دیدن خانواده و اقوام، خودش می شود غم، حالا کوچک هم که باشی این غم وسعتش برایت بیشتر می شود.

همه تجربه من از قزوین تا سال ها شده بود همان سفر.

بعدها که بزرگتر شدم و هم درباره قزوین خواندم و شنیدم و دیدم اشتیاقم به دیدن شهری که روزی پایتخت ایران بوده بیشتر و بیشتر شد اما هنوز فرصت دیدن شاهکارهایش برایم فراهم نشده است و شاید همین کند و کاو کردن استان قزوین بود که وقتی