اهمال کاری «تنبلی» نیست؛ چرا مدام کارها را به فردا می اندازیم؟

تقریباً همه ما تجربه اش کرده ایم؛ کاری مهم پیش رو داریم، اما ناگهان مرتب کردن میز، چک کردن شبکه های اجتماعی یا انجام هر کار دیگری جذاب تر به نظر می رسد.

- اهمال کاری تنبلی نیست؛ چرا مدام کارها را به فردا می اندازیم؟ تقریباً همه ما تجربه اش کرده ایم؛ کاری مهم پیش رو داریم، اما ناگهان مرتب کردن میز، چک کردن شبکه های اجتماعی یا انجام هر کار دیگری جذاب تر به نظر می رسد.

اهمال کاری معمولاً با تنبلی اشتباه گرفته می شود، در حالی که پژوهش های روان شناسی نشان می دهند ماجرا اغلب پیچیده تر است.

 برآوردها نشان می دهد حدود 20 درصد بزرگسالان به طور مزمن یا منظم اهمال کاری می کنند.

این رفتار فقط عملکرد تحصیلی یا شغلی را مختل نمی کند و می تواند با استرس بیشتر، اختلال خواب و وضعیت نامطلوب تر سلامت روان همراه باشد.

چرا کارها را عقب می اندازیم؟ یکی از توضیحات علمی مهم این است که اهمال کاری بیش از آنکه مشکل مدیریت زمان باشد، به مدیریت احساسات مربوط است.

یک کار دشوار، مبهم یا مهم ممکن است اضطراب، خستگی، ترس از شکست یا احساس ناکافی بودن ایجاد کند.

به تعویق انداختن آن، راهی سریع برای فرار موقت از این احساس ناخوشایند است.

کمال گرایی نیز می تواند نقش داشته باشد.