چرا تشکل های صنفی پا نمی گیرند؟

دمکراسی هم مثل معادلات ریاضی و فیزیک، تست دارد.

انتخابات به عنوان یکی از پایه های دمکراسی، آداب بالا رفتن است؛ اما تست دمکراسی، آداب پایین آمدن را نشان می دهد.

- تشکل های صنفی یکی از گونه های نهادهای مدنی اند که در ایران آن چنان که باید و شاید، کارایی موثر و با نشاط ندارند.

بخشی از این معضل به دولت بر می گردد؛ از جمله مداخله یا کارشکنی در انتخابات آنان و بی اعتنایی به آنها در فرایندهای تصمیم سازی، داوری، واگذاری و .

اما بخشی معطوف به خودشان و فرهنگ عمومی است؛ هرچند این دو گونه معضل، صرف نظر از خاستگاه خود و در رابطه ای هم افزا با یکدیگر، فرایند ناکارآمدی و محو تشکل ها را شدت می بخشند.

در زیر به اشکالات معطوف به تشکل ها پرداخته شده است:   1- قانونی بودن با مشروعیت تفاوت دارد.

قانونی بودن یک تشکل، داشتن مجوز از دستگاه مربوط (عمدتا وزارت کار) و برگزاری انتخابات مطابق اساسنامه و تایید نهاد ناظر (به لحاظ رعایت تشریفات) است؛ اما مشروعیت، از مشارکت حداکثری اعضا و باور وکالت در منتخبان و شفافیت ناشی می شود.

تشکلی که روی کاغذ و یا ادعای رهبران آن هزار عضو دارد و انتخابات دور اول آن به نصاب نمی رسد و در انتخابات دور دوم تنها بیست نفر شرکت و پست ها را بین خودشان تقسیم می کنند، ظاهرا تشریفات را رعایت کرده اما نمی تواند ادعا کند نماینده وا