از حمله به یک عروسی تا ادعای مدیریت تنگه هرمز! دم خروس  و قسم حضرت عباس آمریکایی

 در روزهای اخیر، برخی اظهارات دونالد ترامپ، مبنی بر اینکه تنگه هرمز پس از شکست ایران به قلمرو جدید آمریکا تبدیل می شود یا تحت نگهبانی کامل واشنگتن قرار می گیرد، موجی از سردرگمی و تناقض در سیاست های خارجی آمریکا ایجاد کرده است.

این ادعاها، بیش از آنکه نشان دهنده اقتدار واقعی باشند، بیشتر به نظر می رسند نشانه ای از تکیه بر نمایش قدرت و شعارهای انتخاباتی باشند تا تحقق عملی و حقوقی.

واقعیت جغرافیایی، حقوقی و میدانی این آبراه حیاتی – که یک سوم نفت جهان از آن عبور می کند – این است که کنترل واقعی آن همچنان در دست ایران باقی مانده است.

تنگه هرمز، بین ایران و عمان، دقیقاً در میان آب های سرزمینی ایران واقع شده است.

بر اساس کنوانسیون های بین المللی دریانوردی، عبور آزاد کشتی ها (transit passage) از این آبراه تضمین شده، اما حاکمیت نهایی و تصمیم گیری نهایی در مورد امنیت تردد و اختلال احتمالی، با دولت ساحلی (ایران) است و حتی آمریکا نیز خود را ملزم به رعایت همین چارچوب می داند.

ادعاهای یک جانبه، مانند آنچه ترامپ بارها تکرار کرده، بیشتر به عنوان ابزاری برای فشار دیپلماتیک به کار می روند تا تغییر معادله واقعی.

نکته ای مهم که اغلب نادیده گرفته می شود، اظهارات معاون رییس جمهور، جی دی ونس، در روزهای اخیر است.