زنگ خطر برای ورزش اول ایران

اینکه علیرضا دبیر، رییس فدراسیون کشتی، خودش مستقیماً در تمرینات بدنسازی قهرمانان ورود می کند و عملاً نقش بدنساز را هم ایفا می کند، حتماً یک جای کار می لنگد! یا مربیانی که برای تیم های ملی انتخاب کرده اید را قبول ندارید، یا هنوز به شاخص های مدیریت حرفه ای و تفویض اختیار اعتقاد ندارید.

هر کدام که باشد، این رفتار حرفه ای نیست و شأن کشتی ایران را پایین می آورد.

این فقط یک ضلع ماجراست.

واقعیت این است که در سال های مدیریت دبیر در حوزه امکانات، زیرساخت، خانه های کشتی و فراهم کردن شرایط رفاهی برای ملی پوشان، اتفاقات کم سابقه و قابل تحسینی افتاده است.

این بخش از کارنامه مدیریتی دبیر را نمی توان نادیده گرفت.

اما کشتی فقط تشک و امکانات نیست؛ ساختن یک قهرمان جهانی، یک پازل چندضلعی است و اگر یکی از این اضلاع درست کار نکند، کل زنجیره آسیب می بیند.

مهم ترین این پازل فنی، آنالیز و مربیگری هستند.

مربی تیم ملی فقط یکی از حلقه های این زنجیره است.

پشت یک کشتی گیر قهرمان، باید مربی سازنده شهرستان، ارتباط مؤثر فدراسیون با مربیان پایه، کادر فنی تیم های ملی و مجموعه ای از متخصصان علمی قرار داشته باشند.

کشتی مدرن دیگر ورزش مربی همه کاره نیست.