خشکناب؛ جایی که شهریار هنوز در کوچه های کودکی اش قدم می زند

روایت یک سفر رسانه ای از تبریز تا خانه پدری شهریار؛ جایی که خاطرات یک کودک آذربایجانی سال ها بعد به «حیدربابایه سلام» تبدیل شد.

- خبرگزاری مهر، گروه استان ها: تبریز را به مقصد بستان آباد ترک می کنیم؛ مقصد این بار نه یک نشست خبری است، نه یک پروژه عمرانی و نه مراسمی رسمی؛ قرار است به جایی برویم که بخشی از کودکی یکی از ماندگارترین شاعران معاصر ایران در آن گذشته است؛ روستای خشکناب، زادگاه خانوادگی شهریار و خانه ای که قرار است به موزه فرهنگ و ادب تبدیل شود.

جمعی از خبرنگاران و عکاسان تبریزی راهی خشکناب شده اند.

مسیر که پیش می رود، آرام آرام هیاهوی شهر عقب می ماند و جای خود را به دشت، کوه و روستا می دهد؛ همان عناصری که وقتی سال ها بعد شهریار قلم به دست گرفت، دیگر برایش صرفاً طبیعت نبودند، بلکه بخشی از حافظه و هویت او شده بودند.

هرچه به خشکناب نزدیک تر می شویم، نام شهریار بیشتر با جغرافیای منطقه گره می خورد؛ اینجا روستایی در دهستان عباس شرقی بخش تیکمه داش شهرستان بستان آباد است که به واسطه پیوندش با خانواده شهریار و دوران کودکی شاعر، جایگاهی ویژه در حافظه فرهنگی آذربایجان پیدا کرده است.

اما برای فهم شهریار، شاید بهتر باشد از همین جا یک نکته را روشن کنیم؛ شهریار در تبریز متولد شد، اما بخشی از سال های کودکی و شکل گیری جهان ذهنی اش