فرار از هرمز؛ وقتی مسیر جایگزین هم امن نیست

خط لوله اما به زمین وابسته است و همین ویژگی همزمان بزرگ ترین مزیت و بزرگ ترین ضعف آن محسوب می شود.

وقتی شرایط عادی باشد، خط لوله می تواند نفت را با جریان مداوم و قابل پیش بینی منتقل کند، - خط لوله اما به زمین وابسته است و همین ویژگی همزمان بزرگ ترین مزیت و بزرگ ترین ضعف آن محسوب می شود.

وقتی شرایط عادی باشد، خط لوله می تواند نفت را با جریان مداوم و قابل پیش بینی منتقل کند، اما وقتی جنگ یا ناامنی به سراغ آن بیاید، انعطاف پذیری بسیار محدودی خواهد داشت.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - هر وقت یک کشور با یک گلوگاه خطرناک روبه رو می شود، اولین راه حل مهندسی معمولاً ساختن یک مسیر جایگزین است.

تنگه هرمز هم از این قاعده مستثنا نیست و سال هاست کشورهای حاشیه خلیج فارس تلاش می کنند با ساخت و توسعه خطوط لوله، بخشی از نفت خود را از مسیری غیر از این آبراه عبور دهند تا در صورت بسته شدن یا ناامن شدن هرمز، صادرات انرژی آنها همچنان ادامه پیدا کند.

ایده در ظاهر ساده است، اما یک مشکل اساسی دارد.

خط لوله می تواند مسیر حرکت نفت را تغییر دهد، اما لزوماً ریسک جنگ و ناامنی را از بین نمی برد.

در واقع، کشوری که تلاش می کند از یک گلوگاه دریایی دور شود، ممکن است بخشی از همان ریسک را به زیرساختی منتقل کند که صدها کیلومتر طول دارد و در برابر حمله یا خرابکاری انعطاف �