دست های حنا بسته ای که زیر آوار ماند

دخترهای کوهستک در شبی که قرار بود با حنا و هلهله و رقص، بخشی از آیین هفت شبانه عروسی هرمزگانی ها را برگزار کنند، زیر آوار حمله موشکی ماندند.

یادداشت مهمان، مریم بهرنگ فر: هرمزگانی ها هفت شبانه روز عروسی شان طول می کشد و برای هر شب، یک اسم و رسم مخصوص دارند؛ یک شب حنادزدی است، یک شب حنابندان، یک شب لباس و خریدهای عروس و داماد را با ساز و دهل می برند و تحویل عروس و داماد می دهند که اسمش را گذاشته اند ساخت بران.

توی این هفت شب، همه فامیل های دور و نزدیک دعوتند.

بر عکس عروسی های شهرستانی که خیلی شسته و رُفته است و مهمان ها می نشینند پشت میز و صندلی های تزیین شده، عروسی هایی که توی روستاها برگزار می شود، در عین سادگی است؛ و همین دورهم بودن و ساز و دهل است که عروسی را باکیفیت می کند.

توی فیلم هایی که از حمله موشکی توی اینترنت دست به دست می چرخد، صندل های زنانه و دخترانه بیشتر از همه خودش را نشان می دهد.

توی یکی از همان فیلم ها، یک صندل مشکیِ نگین کاری شده روی صفحه موبایل، قفل ام می کند.

عین همان صندل را یکی از شب های جنگ، با دوستم که از تهران آمده بود، خریدیم.

هدیه او بود به من؛ هدیه ای که در آن زمان خیلی به بودنش نیاز داشتم.

یعنی نیاز داشتم یکی در آغوشم بگیرد و یک چیزی به من هدیه کند و آن صندل، همانی بود که پی اش می گشتم.