سازی که مردم رامسر را به سوگ فرامی خواند

نوای کُرْنا، پیش از آغاز دسته های عزاداری، سال هاست مردم رامسر را به سوگواری سیدالشهدا (ع) فرامی خواند.

«کُرنازنی» از کهن ترین آیین های عاشورایی غرب مازندران است که با پیشینه ای چندصدساله، - سازی که مردم رامسر را به سوگ فرامی خواند نوای کُرْنا، پیش از آغاز دسته های عزاداری، سال هاست مردم رامسر را به سوگواری سیدالشهدا (ع) فرامی خواند.

کُرنازنی از کهن ترین آیین های عاشورایی غرب مازندران است که با پیشینه ای چندصدساله، در سال 1391 در فهرست میراث فرهنگی ناملموس کشور به ثبت رسید.

پیش از آنکه بلندگوها و ابزارهای ارتباطی راه خود را به روستاها و محله های شمال ایران باز کنند، این نوای کُرنا بود که مردم را از برپایی مجلس عزای امام حسین (ع) باخبر می کرد.

با آغاز محرم، صدای کشیده و اندوهگین این ساز بادی در محله های قدیمی رامسر می پیچید و عزاداران را از دور و نزدیک به مسجد و تکیه فرامی خواند؛ رسمی که قرن هاست در فرهنگ مردم غرب مازندران جای دارد و امروز به عنوان یکی از ارزشمندترین آیین های عاشورایی منطقه شناخته می شود.

آیین کُرنازنی از کهن ترین رسوم عزاداری در غرب مازندران است که پیشینه آن دست کم به چند سده می رسد.

این آیین در محله هایی همچون آخوند محله، نارنج بن، تالش محله، فتوک و سادات محله رامسر رواج داشته است و در برخی مناطق شرق گیلان �