پادشاه کشور عشق

رستاخیز عظیم اربعین پر شورتر از گذشته بپا شده است.

20 میلیون انسان از نقاط مختلف دنیا پیاده به سوی کربلا حرکت می کنند.

بزرگ ترین اجتماع مذهبی جهان یک بار دیگر شکل می گیرد.

صحنه های عجیب و غیر عادی از عشق و ایثار رقم زده می شود که هیچ زبانی و قلمی توان وصف این صحنه ها را آنچنان که شایسته است ندارد.

هیچ دولتی متولی تامین غذا و اسکان این جمعیت نیست.

هیچ سازمانی آنرا برنامه ریزی و مدیریت نمی کند.

امنیت ، اسکان ، غذا و حمل و نقل این خیل عظیم به صورت خودجوش و در کمال افتخار با مردم عراق است.

اگر چه عاشقان امام حسین ع از سایر کشورها در حد توان خدماتی را به زائران و راهپیمان مسیر کربلا ارائه می دهند.

اما این شیعیان عراقی هستند که صحنه گردان اصلی این مراسم هستند.

آنها با دلدادگی تمام یک سال زحمت می کشند و تدارک می بینند تا فقط 10 روز یا کمی بیشتر از زائران امام حسین پذیرایی کنند.

ممکن است بعضی این مراسم عظیم را غیر ضروری ، بیهوده و اتلاف وقت و سرمایه بدانند اما همانگونه که گفته شد همه صحنه های اربعین غیرعادی و بهت برانگیزند و لذا درک حقیقی این رستاخیز نیز با حساب و کتاب و استدلال های عقلی میسر نخواهد شد.

باید در صحنه باشی ، با چشم قلبت ببینی ، با گوش دلت بشنوی و با ادراکات اشراقی ادراک کنی.